قلى خان دانسته است . محمود كتابدار مىگويد : من ديوان او را ديده‌ام كه مشتمل بر غزليّات ، قصايد ، قطعات ، رباعيات و مثنويات است . ابيات ذيل از اوست : « 1 » در اين ايّام مىخواهم كه در آزار خود كوشم * در آزار دل از عافيت بيزار خود كوشم اگر ترك تماشا يار را دلشاد مىدارد * تمام عمر در محرومى از دلدار خود كوشم سيّد على حسن خان در صبح گلشن از سيلى به نيكى ياد كرده است . « 2 » نصرآبادى در تذكرهء خود سيلى را بدين‌گونه ستوده است : « سيلى خوش‌طبيعت و پاكيزه‌صفت بود . او در خدمت سبحان قلى خان روزگار مىگذراند و از شعراى بلندآوازهء بلخ بشمار مىرفت » . « 3 » [ 256 ] شاذان بلخى ابو بكر شاذان بلخى از علماى نامى عصر خود بشمار مىرفت . بعضى از مورّخان او را با نصر بن يحيى اشتباه گرفته‌اند ؛ زيرا كنيه هر دو يكى بوده است . به‌هرحال ، از آن محدّث بزرگوار روايات فراوانى نقل شده است . براى نمونه به روايتى كه در فضيلت آموزش علم نقل شده است اكتفا مىگردد : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هركس نعلين بپوشد و قصد كند كه علم بياموزد ، خداوند او را قبل

--> ( 1 ) - دايرةالمعارف آريانا ، ج 3 ، ص 549 . ( 2 ) - صبح گلشن ، ص 216 . ( 3 ) - تذكرهء نصرآبادى ، ج 3 ، ص 439 .